RYS  KRYTYCZNY TWÒRCZOŚCI
J. PRZYBYŁA

Fragmenty wybrane z niektórych recenzji, krytyk prasowych oraz publikacji książkowych.  

”Jerzy Przybył należy do przedstawicieli tego pokolenia, dla którego głównie problemy życia plastycznego z lat sześćdziesiątych, z abstrakcjonizmem na czele są zagadnieniami najzwyczajniej obojętnymi, najbliższą, zamkniętą, przeszłością… Nie są również dla niego ważne kierunki charakteryzujące się radykalnym nowatorstwem a wiązane z inspiracją źródeł zachodnich… Głowna kwestia jest dla niego zrealizowanie osobowości, wyrażenie indywidualnych własnych, osobistych treści…”  

(Tadeusz Kijonka ” Jerzy Przybył. Poglądy Styczeń 1973)

”Jerzy Przybył jest przede wszystkim artystą odważnym, który umiał pójść Swoją drogą. Swoje osiągnięcia zawdzięcza on głównie doskonale rozwiniętemu intelektowi oraz duchowej głębi. W jego najwyższej klasy malarstwie nie ma miejsca dla przypadków, a każdy szczegół w nasyconych kolorytem płótnach znajduję swe uzasadnienie w nieskończonym świecie symboli…”  

(Västervik Demokraten 28 X 1974 Thorsten Jansson ”Wystawa Jerzego Przybyła w Västervik najwyższej klasy”

Stosując magiczną interpretacje oraz animizacje przedmiotów jak rownież prastare alegorie, parabole i symbolikę  plastyczną, artysta buduje swoisty układ mitologiczny i według jego kodu próbuje rozwiązywac egzystencionalne problemy ludzkie; sytuacje człowieka w przyrodze, istote życia, problemy moralne, niezwykłość rzeczywistości, a przede wszystkim owo słynne ”Dingerfarung” stojące u kolebki najdziwniejszych poczynań awangardy plastycznej lat obecnych.

Malarstwo Przybyła jest figuratywne, choc rzadko przedstawiające. Przeważa w nim metafora i znakowanie, a także stylizacja wywodząca sie z najrozmaitszych żródeł, od ludowyck swiątkow poprzez średniowieczne, zwiaszcza romanskie, iluminacje po bizantyjskie ikony. Nie obce mu też surrealistyczne specie symboli przedmiotowych.

…Malarstwo Przybyła jest skomplikowane i wielowarstwowe. Jest po wiejsku ”przasne” i jednocześnie po bizantyjsku wyrafinowane. W malarstwie polskim trudno znaleźć dlań odpowiednik.

Alfred Ligocki ” Plastycu Śląska i Zagłebia” Wydawnictów Śląsk 1977 ”Jerzy Przybył

Rzadka to umiejetność zamknąć w tak niewinnie zdobnej szacie przywodzącej na myśl dawno słyszane ballady i podania, tak dalekie odprężeniu wołanie o pomoc o głeboką refleksje o prawdach podstawowych. Wielowątkowość, niezaprzeczona indywidualność tej sztuki, fasynującej, równocześnie doskonałoscią różnorodnego warsztatu skłanianą do zacytowania katalogowej dedykacji autora, bo cieszy ”Jeleń, który nie dał sie wyjelenić”.  

Agnieszka Panecka ”Nowy wyraz” Jerzy Przybył, listopad 1976

W rozumieniu artysty sztuka może a nawet powinna pomagać człowiekowi przez doznania trascendentne, pozazmysłowe, przez odsłanianie nadrzeczywistych tajemnic przeszłości w kreowaniu konstruktywniej rzeczywistosci, aby poprzez nią z kolei kreować widzenie przyszłości. Twórczość Przybyła można określić jako próbę zbudowania mitycznego wehikułu czasu, którym współczesny człowiek mógłby wrócić do korzeni swojej cywilizacji, do zaniechanych systemów wartości, zdobyć się na refleksję, pozwalająca mu na przezwyciężenie ”kosmicznego” chaosu obecnych form cywilizacyjnych.  

Seweryn Wisłocki, ” Miesiecznik spoleczno- kulturalny ”Slask” maj 1997

”W Szwecji występuje pod nazwiskiem Jan Pol, które łatwiej jest tu po prostu wymówić, w Polsce natomiast znany jest pod nazwiskiem Jerzy Przybył".

Szwedzki artysta? Niewatpliwie tak, ale przecież nie tylko. Powiedziałbym artysta uniwersalny. Jako artysta przypomina potomkom Wikingów ich własną mitologię ich wspaniałą przeszłość i wtym sensie jest najbardziej ”szwedzkim” ze wszystkich współczesnych Mu szwedzkich twórców. O fascynacji Jana Pola skandynawskimi mitami pisaliśmy już i pisać jeszcze będziemy na łamach Relacji. Dla nas Polaków mieszkających w Szwecji twórczość Jana Pola powinna być powodem do dumy. Nasz rodak uczy naszych gospodarzy o ich przeszłosci, jest ambasadorem kultury szwedzkiej na szerokim świecie.”

Krzysztof Mazowski, Relacje 3/1999 Sztockholm

Obrazy Västervickiego artysty sa w pełni unikalne i nie można porównać z czymś co widziano przedtem. Ponad to jest on technicznym geniuszem co bez sprzeciwu łączy malarstwo z rzeźbą tak że widz ma trudności zdecydować co jest w tym co przeważa. Maluje na własnoręcznie robionym papierze, wątpij jeśli chcez lecz to wszystko jest prawda w każdym razie Jerzy Przybył jest niezwyczajnym, najbardziej interesującym artystą z bogatym potokiem fantazji i posiada niezwykłą rozwiniętą biegłość techniczną by ją konkretyzować.

Tage Appel, Östra Småland- Kalmar, 21/11 1988, Jerzego obrazy nie mozna porównac z niczym innym

Dlaczego saga i mit ma tak mało miejsca w szwedzkim społeczenstwie? Dlaczego nie wzywamy części imponujacych Nordyckich opowiesci o bogach w sztukach, dyskusjach  i w nauce? Dlaczego dzieci szwedzkie znaja lepiej islam, indyjską wiarę, Marksa teorie niż nordycką mitologię? Kiedy widzę obrazy polskiego artysty w Galleri Geijer w Nybro uczułam ukłucie w sercu. Jerzy tylko siedem lat w Szwecji i posiada większe uczucie i głebszą wiedzę   o nordyckiej mitologi niż ja sama. Czuję się zazdrosna, pozbawiona wiedzy i przeżyć które mogły być moimi.

Fantazyjny Collage, Gunilla Petri, Barometern, Kalmar 21/11 1988

Twórczość       |        Artykuły i recenzje       |       Biografia       |       Księga Gości       |       Kontakt